• Scheidsrechter vergeet kaarten

    Schaamrood. Dat woord kwam in mij op toen de scheidsrechter om dik over half vijf voor het einde floot van een merkwaardige wedstrijd. Schaamrood voor van alles en nog wat. Het was een middag waarop Westzaan zich, ondanks alle aanwezige routine, op knullige wijze liet aftroeven door een brutalere tegenstander. Waar is de routine als je weet dat de scheidsrechter gul is met het uitdelen van vrije trappen bij het minste en geringste lijfelijke contact. Breng hem dan niet in de gelegenheid zijn discutabele beslissingen te nemen. 
    Op internet las ik dat "supporters" van Nederland en Duitsland met elkaar op de vuist waren gegaan in Amsterdam. De beschaving is nog niet tot iedereen doorgedrongen. Deze middag lieten de bezoekers en hun aanhang er trouwens ook geen misverstand over bestaan dat er wat Beverwijk betreft heel wat op het spel stond. Men gunde mij op niet mis te verstane wijze een verhelderende inkijk in hun zeden en gewoonten, normen en waarden. 
    Westzaan stond met 3-1 voor en speelde tegen tien Wijkers toen ik het complex betrad om de tweede helft te bekijken. Dus over de periode tot 3-1 geen onvertogen woord. Van horen zeggen liep het toen als een trein ....
    De 3-2 kwam voort uit weer zo'n vrije trap, die rechtstreeks langs de muur in het doel werd geschoten. Laten we het maar niet over de 3-3 hebben. 
    Gek genoeg richtte Westzaan zich na de gelijkmaker weer wat op. Zoals menigeen wellicht weet is het van 6 tot en met 14 oktober de week van de scheidsrechter. Alle voetballers zouden de dames en heren in het zwart dankbaar moeten zijn voor het feit dat zij iedere week wedstrijdjes willen leiden en daarmee de mogelijkheid aan de voetballers bieden hun sport te bedrijven. Je kunt het echter als scheidsrechter ook te ingewikkeld maken om de loftrompet te steken. Wat was het geval?
    Wouter werd van achteren neergehaald in het strafschopgebied. Geen rode of gele kaart in voorraad blijkbaar. Beverwijk wist ook wel dat het een strafschop zou moeten betekenen maar na "rijp" overleg met de tegenstander, waarin op de voor Beverwijk zo kenmerkende wijze argumenten tegen de elfmeter werden aangevoerd, was de scheids blijkbaar zo van zijn stuk gebracht dat hij alsnog besloot een vrije trap te geven op de rand van het strafschopgebied. Creatief gehandeld gezien de omstandigheden. Maar wat daarna gebeurde was nog gekker. Bram poeierde de bal richting het net maar een tegenstander bokste de bal over het doel. Met verbluffend gemak gaf de scheidsrechter een corner aan Westzaan, dat dan nog wel. Weer geen strafschop dus en weer geen rood. Stomme verbazing, men geloofde de ogen niet. 
    Als klap op de vuurpijl wisten de Wijkers ook nog een keer te scoren waardoor zelfs de eerste nederlaag van Westzaan kon worden genoteerd. 
    Op basis van doorzettingsvermogen en wilskracht van de Wijkers zou je dat niet eens onverdiend kunnen noemen. Kortom, schaamrood. 

    Bennie Thuis

rfwbs-sliderfwbs-slide