3 december 2011 10:30
Vorige week zijn Ome Jaap de Waal en Vincent van Ammers in het zonnetje gezet. Ook werden ' Jantje' de Vries en Tonny Hartog van welp tot leeuw gemaakt.
Ome Jaap en Fitte Vin.
Die ome Jaap, kroegtijger van weleer,
Wordt zo langzamerhand een echte heer.
Vroeger was hij niet uit het Ankertje te rammen.
maar nu weet hij wel alle selectiespelers stipt op tijd uit de kantine te verbannen
Want tijd is tijd en dan moet je gewoon zorgen dat je bent opgerot.
En flik het niet om eens geen tientje te gooien in de pot.
Dan ben je namelijk voor ome Jaap
En die is nogal recht voor zijn raap.
Donderdagavond met een biertje, een worstje en een stukje frikadel
Ja, ja die Ome jaap die regelt het wel.
Hij is in korte tijd niet meer uit de rood witte wereld weg te denken.
En dat gaat ook niet meer veranderen zolang je maar bier blijft schenken.
Ome Jaap is ook binnen de club van 100 heel goed bezig
Zijn tegenpool, Vincent van Ammers is als voorzitter ook bij die club aanwezig.
Jaap rookt en drinkt en wel zoveel als mogelijk
Vincent niet, die kijkt bij dat soort dingen altijd een beetje zorgelijk.
Vincent heeft ook niet voor niets zijn bijnaam Vivit.
Het is een man die het liefste op zijn fiets zit.
Jaap kan niet eens fietsen die rijdt in die oude bak van Haus
Vincent eet heel soms een patatje maar dan wel zonder die vette saus.
Waar Vincent je conditie tussen acht en negen weer volledig op peil brengt.
Wordt door ome Jaap na tien uur lachend weer afgebroken als hij weer eens een biertje voor je inschenkt.
Een bijna pensionaris die loopt als een kieviet en het kost hem geen kracht.
Een man die nog steeds zijn voet in zijn nek legt en er ook nog bij lacht.
Een man van discipline en een ijzeren wil.
En oh, oh, wat klonk dat fluitje in Hobe om 7:00 uur in de ochtend toch altijd schril.
2 super belangrijke mensen, ieder op hun eigen gebied.
Zonder jullie, redden deze jongens het echt niet.
Jullie zijn namelijk de verpersoonlijking van waar de club voor staat
Jullie zorgen ervoor dat niemand de club verlaat
Het is dan ook te hopen dat jullie nog heel lang zullen doorgaan.
Een woord van dank is dan ook zeer terecht namens de selectie van Westzaan.
Luca Tonnie en Jantje.
De sint herinnert het zich nog goed
Dat kleine manneke met die guitige snoet.
Met punkig blond haar
In de spits bij Zaan ‘90, wat heb je veel gescoord daar.
Je was toen zeker een groot talent.
Hoe is het toch mogelijk dat je niet doorgebroken bent?
Als boekhouder heb je het misschien te druk met school gehad.
Maar volgens mij was je gewoon elk weekend ladderzat.
Ik heb je wel eens stiekem bekeken bij Hellas, Az en het Noord Hollands Elftal.
Maar toen zat je volgens mij in een diep dal
Jezus! Wat stonk jij soms naar de drank!
Op die manier loopt elke wedstrijd natuurlijk mank.
Veel clubs versleten, overal waarschijnlijk weggetrapt.
En dan is er nog maar één Zaanse club over die wel hapt.
Je past goed tussen al die andere ‘net niet’ voetballers in Westzaan
Maar het zijn wel van die gasten die altijd door zullen gaan.
Doorgaan in het veld, doorgaan met barhangen.
Op je favoriete plek aan de bar je medespelers stangen.
Maar inmiddels kunnen we wel zeggen
Dat jij je rood-witte hart nooit in de ijskast zal leggen
Je hebt namelijk al aan diverse mensen aangegeven
Dat je een vrijwilligersbestaan bij Westzaan zal nastreven.
Luca Tonnie is ook zo’n barhangdel
Zijn vader en moeder zijn van de Bun dus dan weet je het wel.
Net als Jantje speelt Luca nog niet heel lang in het eerste elftal
En ook hij zat even in een diep dal
Maar om zijn kwaliteiten kan de trainer niet meer heen.
En inmiddels is hij niet meer weg te denken uit de één
Hij doet nu de opleiding bij het CIOS
En als trainer geeft hij de kleine Westzaanse keepers wekelijks ros.
Het rood-witte gevoel is er bij hem ingeramd
Vader Ton en opa Gerrit moeten er vroeger flink op los hebben gestampt.
Zij hebben beide geprobeerd van Westzaan een 4e klasser te maken.
Je opa speelde al in de jaren 60 in het eerste en moest begin jaren 80 de strijd staken.
De 4e klasse heeft hij nooit bereikt maar opa werd in 1978 nog wel kampioen.
Het laatste kampioenschap tot op heden geeft hem eeuwige roem.
Je vader nam het in die tijd over als jonge hond.
Met de 4e klasse als missie, een ambitie die toen ook al bestond.
Ook je vader heeft deze missie niet kunnen verwezenlijken
Het is dus nu aan jullie om na 64 jaar de 4e klasse weer te bereiken.
Wordt deze jarenlange droom nu eindelijk realiteit?
Dan moet je er nu voor zorgen dat je jezelf in deze klasse vastbijt.
En om ervoor te zorgen dat jullie niemand wat kunnen verwijten
Is het wel handig als je wat tanden hebt om te bijten.
Brul nu maar een grote schreeuw!
Jantje en Tonnie zijn vanaf nu beide: een echte leeuw!!!